Przeszłość drogowskazem

Tradycje żydowskie

Wydawnictwo

Nasze publikacje
 
Wirtualna Wystawa
Słownik pojęć judaistycznych
Wpisz szukane hasło



| A | B | C | D | E | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z


Stron: <  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54   >
Termin Definicja
Tahara

Tahara - טהרה

Heb. oczyszczenie; rytualne przygotowanie ciała zmarłego do pochówku dokonywane przez członków Chewra Kadisza. Najpierw ciało jest odkrywane i rytualnie obmyte wodą, usuwana jest zawartość przewodu pokarmowego, następnie ponownie obmyte bieżącą wodą i osuszone. Następnie owija się ciało w tachrichim i związane szarfą tak, by tworzyła literę szin. Następnie składa się ciało do trumny (jeśli jest używana) i przykrywa talitem (jeśli zmarły używał talitu za życia) z obciętymi cicit. W diasporze często do trumny wrzuca się ziemię przywiezioną z Izraela. Następnie trumna jest pieczętowana i grzebana na na cmentarzu.

 
Talit

Talit - טלית

Tałes, prostokątny szal modlitewny zakładany przez mężczyzn w czasie modlitwy. Talit jest tradycyjnym prezentem, który otrzymuje chłopiec na uroczystość bar micwy. Talit wykonany jest z białej wełny, jedwabiu lub bawełny z czarnymi pasami. Przykazanie noszenia talitu znajduje się w Biblii, w Księdze Liczb 15, 38-39. Ortodoksi noszą pod ubraniem tak zwany talit katan- mały talit. Wśród Żydów aszkenazyjskich zwyczaj noszenia talitu podczas modlitwy zarezerwowany jest dla żonatych mężczyzn. Wśród Żydzów sefardyjskich i orientalnych nie przestrzega się tego zwyczaju. Zmarłego mężczyznę grzebie się w talicie, jednak wcześniej modlitewny szal ma obcinane frędzle na jednym boku. W kręgu judaizmu reformowanego także kobiety okrywają się talitem. Poza tym używany jest on jako baldachim ślubny w społecznościach sefardyjskich.

 
Talit Katan

Talit Katan - טלית קטן

Mały tałes, rodzaj białej kamizelki z frędzlami – cicit, noszony przez religijnych Żydów pod ubraniem.

 
Talmud

Talmud - תלמוד

Wspólna nazwa dla Miszny (nauk taanitów ) oraz Gemary (nauk armoraitów). Jest kontynuacją Tory. Tym terminem określa się także całą tradycję ustną. Termin pochodzi od rdzenia l-m-d oznaczającego naukę. Zawiera komentarze do Tory i stanowi uporządkowany zbiór praw religijnych opartych o rozważania rabinów żyjących między III wiekiem p.n.e. a VI wiekiem n.e.. Zawiera również interpretacje religijnych zasad życia obowiązujących Żydów po zburzeniu Świątyni i zawieszeniu kultu świątynnego. Talmud był i jest e głównym odniesieniem, do którego odwoływali się i nadal się odwołują religijni Żydzi, rozstrzygając rozmaite spory i przystosowując prawo religijne do współczesnych warunków życia.

 
Talmud Babiloński

Talmud Babiloński -  תלמוד בבלי

Został napisany w języku wschodnio - aramejskim. Zawiera komentarze do trzydziestu siedmiu traktatów Miszny. Powstał w kręgu uczonych skupionych w następujących szkołach: Sura, Nehardea i Pumbedita, w Babilonii w V do początku VII wieku naszej ery. Po raz pierwszy został wydany drukiem w Wenecji w 1520-1523 roku. To wydanie stało się wzorem dla późniejszych wydań.

 


| A | B | C | D | E | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z


Glossary V2.0
Fundacja im. prof. Mojżesza Schorra
ul. Twarda 6; 00-105 Warszawa
tel. 22 620 34 96
Nr konta bankowego: 04124010241111001005772107