Przeszłość drogowskazem

Tradycje żydowskie

Wydawnictwo

Nasze publikacje
 
Wirtualna Wystawa
Słownik pojęć judaistycznych
Wpisz szukane hasło



| A | B | C | D | E | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z


Stron: <  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54   >
Termin Definicja
Mesjasz

Mesjasz - משיח

Pomazaniec (namaszczony olejem), wysłannik Boga, który ma zaprowadzić pokój na ziemi, odbudować Izrael, zaprowadzić sprawiedliwość. Wg tradycji Mesjasz ma być potomkiem króla Dawida. Wiara w nadejście mesjasza (czy ery mesjańskiej) jest jednym z podstawowych elementów judaizmu. Modlitwa Szmone Esre przedstawia wszystkie elementy które mają doprowadzić do przyjścia mesjasza (m.in. zgromadzenie rozproszonych, koniec i zmazanie grzechów, odtworzenie Domu Dawida, itp.). Współcześni rabini uważają, że potencjalnie w każdym pokoleniu może narodzić się Mesjasz.
W historii judaizmu znanych jest kilka postaci przez część wyznawców uznawanych za mesjaszy. Byli to m.in. Szlomo Molcho, Szabataj Cwi, Jakub Frank, czy wg niektórych Menachem Mendel Schneerson.

 
Mezuza

Mezuza - מזוזה

Mały zwój pergaminu zamknięty w podłużnym pojemniku wykonanym z drewna, szkła lub metalu (współcześnie czasem również z plastyku) umocowany ukosnie na framudze drzwi po prawej stronie na 2/3 ich wysokości. Pojemnik musi być umocowany na stałe. Na zwoju znajdują się cytaty z Księgi Powtórzonego Prawa 6:4-9 i 11:13-21 zawierające wyznanie wiary (Szma Israel) oraz traktujące o micwie zawieszenia mezuzy. Tekst musi być napisany przez sofera. Na odwrocie kartki zapisuje się często litery (układające się często w słowo Szaddaj – Wszechmogący), aby oznaczyć górę i dół zwoju. Mezuzę umieszcza się na framugach wszystkich drzwi do pomieszczeń, w których można spożywać posiłki i ułożyć się do snu – czyli do pokojów, kuchni ale nie do toalety. We współczesnym Izraelu można zauważyć „samochodową” wersję mezuzy do umieszczenia w drzwiach auta.

 
Micwa

Micwa - מצווה

Przykazanie, obowiązek religijny w judaizmie. Z Biblii pochodzi 613 przykazań, w tym 248 nakazów i 365 zakazów. Dodatkowo rabini ustalili jeszcze siedem micwot. Ogólnie, micwa to każdy dobry uczynek. Istnieje wiele dzieł napisanych przez rabinów dotyczących podziału i numeracji micw z Biblii. Micwot z Biblii określa się mianem „micwot de-oraita”, a pozostałe „micwot de-rabanan”. Te ostatnie dotyczą: recytowania błogosławieństwa w każdym radosnym kontekście, umycia rąk przed spożyciem posiłku, zapalenia świec przed szabatem, przygotowania eruwu (specjalnej strefy wewnątrz której dozwolone jest przenoszenie rzeczy w szabat), recytowania halellu w świąteczne dni, zapalania świateł chanukowych i odczytywania Księgi Estery w Purim.

 
Mincha

Mincha - מינחה

Modlitwa popołudniowa odmawiana przed zachodem słońca. Nawiązuje do ofiary popołudniowej składanej w Świątyni. Składa się z modlitwy Szmone Esre i psalmów. W szabat zawiera także czytanie z Tory. Według tradycji inicjatorem modlitwy popołudniowej jest patriarcha Izaak.

 
Minhag

Minhag - מנהג

Zwyczaj, tradycje przestrzegane w judaizmie nie wymagane przez Torę. Termin pochodzi od rdzenia n-h-g oznaczającego kierować, prowadzić. Zwyczaje mogą obowiązywać lokalnie, lub zostać przyjęte przez większość wyznawców (np. zwyczaj zakrywania głowy). Niektóre zwyczaje wywodzą się z bardzo odległych czasów (np. zwyczaje dotyczące Hoszana raba). Talmud, w traktacie Pesachim 50, zaznacza, że zwyczaj przyjęty przez poprzednie pokolenia rodziny bądź społeczności obowiązuje późniejsze pokolenia.

 


| A | B | C | D | E | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z


Glossary V2.0
Fundacja im. prof. Mojżesza Schorra
ul. Twarda 6; 00-105 Warszawa
tel. 22 620 34 96
Nr konta bankowego: 04124010241111001005772107